Íslendingar, það sem á og þarf að gera vegna þess að við erum vitibornar manneskjur og skynsemin segir !

Við Íslendingar stöndum á einstökum tímamótum fyrir land okkar og þjóð.
Heimurinn allur stendur á þessum tímamótum. En hverjum og einum ber að huga að sér og sínum fyrst. Ég segi að hverju landi er gefin sín Auðlind til að hafa með sér. Allir eiga að vilja sér og sínum vel.  Það besta. 
Til að geta þetta þá verðum við að byrja innan frá. Okkar er að hugsa um okkur fyrst svo við getum hjálpað öðrum, innviður þarf að vera góður svo hægt sé að vera til staðar fyrir aðra ef þarf, sýna samúð í hug og verki, hvetja og kenna hvernig við getum og gerum. Að hjálpa er ekki aðstoð nema skilyrðislaus sé.

SÉRSTAÐA OKKAR.
Við Íslendingar búum í og við sérstöðu, sérstöðu sem enginn, og ég segi enginn, hefur leyfi til að taka frá okkur. 
Okkur eru gefnar margar Auðlindir og afkomuleiðir bæði á landi og sjó í lífsgöngu okkar. Þetta eru okkar Auðlindir og það er forfeðrum okkar að þakka að við erum komin í þau gæði sem við búum við í dag vegna þeirra Auðlinda. það er  forferðrum okkar að þakka og engra annarra (ath. ég er búin að fara það mikið aftur í sögu okkar til að geta sagt þetta). 
Við Íslendingar erum með það vopn í höndunum að vera Sjálfstæð og Fullvalda þjóð með lýðræðið með okkur. Það búa ekki allir við svo gott. 
Við erum skynsöm og dugleg í eðli okkar en með stóran siðferðisbrest á herðum okkar.  Siðferðisbrest gagnvart þeirri ábyrgð að kenna afkomendum okkar þann mikilvæga lærdóm að allir verða að vinna sér inn fyrir sínu.
Maður þarf að eiga fyrir þeim hlutum sem mann langar að eignast. Það er eðlilegt að ríkið komi til hjálpar þegar fjölskyldur og einstaklingar þurfa þak yfir höfuðið. En án þess að græða meira en góðu hófi gegnir með hóflegum vöxtum. Ekkert umfram það!
Það á ekki að græða á sjálfsbjargarviðleitni manna. Það á að vera þannig að öllum sé kleift að hafa aðgang að eigin húsnæði hvort sem er í leiguformi eða geta eignast þak yfir höfuðið við skulum átta okkur á því. Þetta  er partur af því að vaxa. Það erum við, fólkið og afkomendur okkar, sem og allt líf í kringum okkur sem á að skipta máli og það hvernig við hugsum til þessara hluta. Lífið á ekki að snúast eingöngu um peninga og aðra dauða hlutir.
Við stöndum á þeim tímamótum í dag að geta snúið þessari stefnu í rétta átt og það eigum við að gera, alveg hiklaust og ákveðið. 

Við Íslendingar erum komin þangað sem við erum komin í þekkingu, vinnslu og sérstaklega lærdómi vegna forfeðra okkar Sem börðust áfram fyrir okkur afkomendur sína og gerðu hvert kraftaverkið á fætur öðru á öllum sviðum. Fengu hjálp frá ótrúlegustu stöðum, en það skulum við athuga að það var allt gert til að bæta hag afkomenda sinna . Afkomenda sem erum við í dag, íslenska þjóðin.
Íslendingar hafa barist hart fyrir sínu, fullveldi okkar og sjálfstæði. 12 mílum, 50 mílum og síðan 200 mílum. Ég man 50 og 200 mílna stríðin. Forfeður okkar hafa barist fyrir því sjálfstæði sem við höfum í dag. 
Við stöndum á tímamótum gagnvart ábyrgð þarna í þessum skrifuðu orðum! 
Ábyrgð gagnvart forfeðrum okkar vissulega mikil, en ábyrgð gagnvart afkomendum okkar er ekki síður mikil og ég segi að við erum á tímamótum. Græðgi er ekki leiðin, né yfirgangur. Að næra af lífi og sál er leiðin sem á að fara og þá er ég að tala um næringu á sál og næringu á líkama. Næringu á allt líf og umhverfi. Öll afkoma þarf sína næringu til að skila vel, hvort sem ræktað er af jörðu, vatni eða sjó. Aðalmálið er að ALLT vel nært í lífinu skilar VEL.  Erfiðara þarf það ekki að vera og svo einfalt getur það verið.
Græðgi er og verður alltaf skammvinnur gróði sem birtist í ýmsum myndum og eftir ýmsum leiðum. Það sem okkur langar er oft á tíðum allt annað en það sem er okkur fyrir bestu. Eitthvað hefur farið úrskeiðis þarna sem þarf að laga. Við þurfum að vera meira meðvituð um hvað okkur er fyrir bestu.
Þetta líf okkar og tilgangur þess hlýtur að eiga að snúast um það sem lætur okkur líða betur. Öll næring gerir það. Hungur og skortur hefur slæmar afleiðingar hvert sem litið er.
Að vita hversu mikið maður þarf til að geta látið sér líða vel á að vera takmark hvers og eins. Vitiborin manneskja veit mun og deilir því sem hún á umfram, ef því er að skipta. 
Þetta siðferðisbrot, sem var komið fyrir hrunið, í verðmætamati peninga verður að laga. 
Það á að virða hvern þann sem vekur athygli á þessum bresti. Virða vegna kröfu um réttlæti. 

GRUNNSTOÐIN OKKAR.
Það er nauðsynlegt að grunnstoð hvers og eins verði löguð til og það á að gera í formi þess að það á hver og einn að eiga fyrir því sem maður þarf. Þarna er stórt gat sem þarf að laga auk þess sem það þarf að jafna bilin sem liggja milli starfsstétta. Grunnstoð hvers og eins er grundvallargrunnur og það skiptir gífulega miklu máli að hver og einn finni að hann sé verðugur og geti. 
Að fá aftur peningaseðla í umferð er ein leið til að tengja fólk aftur við raunveruleikann. Það er ekkert sjálfsagt í þessum heimi. Það þarf að koma sem partur af sálarnæringu að það sem maður eignast er ekki átakalaust. Að eignast kostar sitt. Sú tilfinning sem kemur við það að ná settu marki er sú tilfinning sem gefur vellíðan og náð settu markmiði eða áfanga. Nokkuð sem er alveg gífurlega mikilvægt fyrir hvern og einn til að finnast hann verðugur. Þetta er næring fyrir sálina
Það þarf að laga þessa miklu afvegaleiðingu sem hefur átt sér stað í hvað er og hvað er ekki. Hvað er rétt og hvað er rangt. Í tölu formi sérstaklega. Þessi veruleikafirring að 5,1 hefur allt í einu minna vægi en 4,9 á ekki að vera. 4,9 er og verður alltaf minna en 5,1. Það er eins og það þurfi að koma æði mörgum niður á jörðina eins og ég kýs að kalla það í þessari firringu allri saman sem búin er að vera. 
Það sem er, ber að virða. Samanber að þá vill fólk að sigrar þeirra séu virtir. Hversu stór eða lítill sem hann er, þá er eins og ég segi. 5,1 er meira en 4,9 og alla sambærilega stöðu ber að virða. Meirihlutinn ræður. Það er þroski að fara þessa leið og leiðir til hins betra þegar á heildina er litið. Það hefur mikið með siðferði að gera líka. Við erum vitibornar manneskjur, eða er það ekki?! 
Virðum hvert annað sem og vilja hvers og eins. Það er mikilvægt. Ég get t.d. aldrei krafist þess að allir hugsi eins og ég þó maður óski þess stundum. Maður myndi ekki vilja það þegar upp er staðið. Það ber að virða það að rétt á að vera rétt og maður getur aldrei ætlast til að neinn sé neitt annað en hann er. Þú getur aðeins ráðið sjálfum þér.
Hvers  vegna hlutirnir eru orðnir svona þarf að skoða líka (það eru ástæður fyrir öllu) og það verður að vekja upp meðvitund hjá þjóðinni sem og heiminum fyrir ábyrgð sinni og gjörðum. 
Hvers vegna ná græðgi og yfirgangur yfirhönd hjá manneskju? 
Oftast eru það vonbrigði, særindi, tap, minnimáttarkennd og þess háttar sem valda því. En það sem ég er kannski að segja er að það þarf að vekja upp meðvitund. Það er ástæða fyrir svona líðan eða stöðu og það er hægt að laga og vinna með þá ástæðu. Það þarf líka að vekja þá meðvitund að þarna er munur á eðlilegu og óeðlilegu. Það er yfirleitt græðgi, öfund, vanmáttur, eða lélegt sjálfsmat sem stjórna þessari stefnu í lífi fólks. 

MEÐVITUND OKKAR OG INNSÆI.
Eitt af því fyrsta sem manni er kennt áður en flug fer af stað er að ef súrefnisgrímur falla niður og það er barn á manns vegum að þá setur þú grímuna á þig fyrst áður en þú setur á barnið svo þú sért til staðar. Svona eigum við að hugsa varðandi Auðlindir okkar. 
Við erum með meðvitund og innsæi sem þarf að verða ábyrgara hjá hverjum og einum. Það er okkar fullorðnu að kenna yngri kynslóðinni þessa ábyrgð. Ég vil meina að þetta sé eitt af þessum ábyrgðarskrefum lífsins  sem fylgja því að vera Vitiborin! 
Varðandi þetta að vera Vitiborin þá er þetta stórt og mikið orð. Ég vil meina að við Íslendingar séum að ganga í gegnum þroskaþröskuld (eins og ég kýs að kalla það). Þessi þröskuldur er  þegar unglingur þroskast og verður ábyrgur fullorðinn einstaklingur. Hef ég m.a. ritað um þetta á bloggi mínu hjá Mbl.is. 

FJÁRMÁLIN OG SKULDIR.
En það er meira sem hvílir á herðum okkar Íslendinga og það eru fjármál okkar. Við erum að vakna upp við það að hugsanlega hefur ungæðisháttur verið við stjórn á því sviði. Við sem höfum lesið söguna vitum að græðgi getur gripið um sig og tekið völdin.  
Við erum með ljótan skuldahala á herðum okkar. Þó að við borgum allt sem við erum að gera í skatta, gjöld og VSK þá stöndum við frammi fyrir því að eiga ekki fyrir skuldunum okkar. Hvað þá einhverskonar framkvæmdum á því sem brýnt er og þarf að gera. Varðandi skuldir okkar Íslendinga þá verð ég að segja að þær ERU þó að mig langi ekki að segja það. En staðreynd er staðreynd og staðreyndin er sú að við okkar sem vitiborin erum vitum að þær fara ekki skuldirnar eða er ekki svo ? 
Við þurfum að taka á skuldum okkar sem og stöðu þeirra. Eitt er alveg á hreinu að þær verða ekki borgaðar með fleiri skuldum (lánum). Þær borgum við með þeim afgangi sem eftir verður.
Það þarf að endursemja um skuldir okkar á þeirri staðreynd sem við stöndum frammi fyrir. Við eigum ekki nægan pening. að teknu tilliti til þess að með skuldum losnum við ekki við aðrar skuldir. Ekkert frekar en alkahólistin getur aldrei drukkið sig frá vandanum. Peningastjórnunarkerfið sem notað hefur verið og hrundi á  endanum er ósköp gagnlítið í  þeirri mynd sem það er í dag. Þetta er ég að sjá allan heimin verða að takast á við.
Margir hafa sagst vilja hjálpa okkur. Sú hjálp sem við Íslendingar þurfum til að byggja okkur upp úr þessu er að geta borgað skuldir okkar eftir getu. Þá leið myndi vitiborin manneskja fara segi ég.
Eða er það ekki ? 
Það sem við þurfum að sjá er að við komumst uppúr þessu og ÞAÐ er ég að sjá okkur gera.   
Sú spurning sem ætti að vera efst á blaði hjá íslensku þjóðinni er – Hvað ætlum við Íslendingar að gera? 
Stækkun og endurnýjun er partur af vexti lífsins, það er ekki nóg að lífið vaxi eitt og sér, gjaldmiðillinn verður líka að fá að vaxa til fólksins, þarna er búið að vera mikið ójafnvægi og græðgi Það er stór og ljót græðgi að eiga sér stað ennþá í gjaldmiðlaheimi í dag á kostnað almennings. Ekki bara hér hjá okkur, en okkar er að velja þá leið sem færir okkur áfram í þroska og vexti og okkar er að byrja á okkur og snúa þessu við. Við erum jú vitiborin.
Ég vona að við tökum þetta í okkar hendur. Yfirsýnin verður að koma frá okkur. Það er hægt að sjá þetta í ýmsum myndum. Við erum ekki nema rúmlega 300.000 manna þjóð svo bókhaldið fyrir Ísland ætti ekki að þurfa að  vera flókið út frá því sjónarhorni. Við erum eitt stórt heimili, með alla sína útgjaldaliði. Ef vel tekst til og það verður afgangur má skoða styrki til hina ýmsu málefna, sem og hjálparstofnana úti í heimi. 
Við erum að borga alveg risavaxnar upphæðir í skatta, gjöld af öllum toga, VSK af ýmsum gerðum og ég veit ekki hvað og hvað. Við erum almennt með mjög léleg launakjör sem eru engan veginn í takt við tímans hjól. 
Við eigum mjög gjöfult og auðugt land en samt er staðan sú að þeir sem stjórna, stjórna ekki betur en svo að allt sem við erum að borga í öllum þessum formum sem ég nefndi hér að ofan er ekki nóg fyrir stjórnvöld til að láta hjólin snúast! Það er ekki skrýtið að maður velti fyrir sér – Hvert eru allir þessir peningar okkar að fara sem við erum að borga? – Hver heldur utan um bókhald Íslands í raunveruleikanum?! 
Eigum við ekki rétt á því að bókhald okkar allra verði lagt fyrir okkur árlega? Sent heim í rituðu máli hið minnsta?!  Við Íslendingar verðum að taka þessi fjármál úr höndum þeirra sem hafa með það að gera einfaldlega vegna þess að þarna er ekki verið að standa sig í vinnunni. 
Vinnu sem varðar okkar hagsmuni.

ATVINNUHJÓLIÐ OG LÍFSHRINGURINN
Atvinnuhjólin og lífshringurinn okkar í iðnaði öllum til lands og sjávar á að mæta okkar þörfum númer 1, 2 og 3. Hvað varðar rafmagnið okkar og vatnið þá eigum við Íslendingar sjálfir að nýta okkur þennan afgang sem til er þar. Þetta segi ég vegna þess að erlendir aðilar t.d. álver og gangaver njóta sér kjara í verði. 
Þetta á ekki að vera svona og það er hægt að gera betur fyrir okkar eigin fyrirtæki sem afla verðmæti fyrir þjóðarbúið okkar. Sú stefna ætti að vera hjá okkur að allt rafmagn sem og vatn sem við höfum umfram eiga að renna ódýrt í okkar eigin framleiðslu, en ekki að vera gjöf til erlenda aðila sem vilja hafa starfsemi hér á landi.
Þetta er okkar líf og við sem fæðumst hér á Íslandi erum þeirra foréttinda aðnjótandi að hafa aðgang að þeim Auðlindum sem landið okkar og miðin gefa og ég segi ekki að ástæðulausu!  
Fyrir mér þýðir þetta meðal annars að það ætti ekki að vera áhyggjuefni hjá okkur að eiga ofan í okkur og á ef rétt væri haldið á spilunum. Útfrá þessu sjónarhorni er alveg á hreinu að það er ekki verið að gefa rétt spil einhvers staðar! Allt þetta segir mér, og  vonandi fleirum, að hérna þarf að gera stóra breytingu og uppstokkun strax! (ÞETTA ÞARF AÐ LAGA) 
Hér er um hag okkar að ræða og við þurfum stjórnendur sem hafa hag okkar og velferð að leiðarljósi númer 1, 2 og 3 í þessu eins og fjármálakerfinu!  Það ætti ekki að vera leyfilegt að leggja út fyrir framkvæmdum sem snúa ekki beint að þjóðarhag nema með beinu leyfi frá íslensku þjóðinni. Við verðum að horfa til þess að við erum ekki nema rúmlega 300.000 manns, og ekki nema segi ég. Við höfum sýnt það og sannað að það að sýna vilja okkar í verki á skömmum tíma er ekki erfitt. 
Ég sé ekki að það verði erfitt að koma atvinnuhjólunum í gang og hrinda af stað uppsveiflu (á það til í einhverju skrifuðu hvernig). Þetta á ekki að verða erfitt að gera ef vilji er til staðar. 
Þroski okkar í þessu mikla skrefi sem við þurfum að stíga í átt að því að sýna ábyrgð er mjög mikilvægur fyrir framtíð okkar. 

 ESB OG RÍKISTJÓRNIN.
Við Íslendingar þurfum ekki að ganga í ESB til að koma þjóðarskútunni aftur á flot. Enda yrði sú stefna og aðgerðir sem við þurfum að henda í framkvæmd ekki samþykkt af ESB og væri á skjön við hugmyndir þeirra.
Eins og staðan er núna erum við með ríkisstjórn sem hefur engan áhuga á því að taka á þessum málum. Það er skrýtið til þess að hugsa og eiginlega bara óhugnanleg tilhugsun. 
Það er staðreynd hvað sem því líður og eina ástæðan sem ég get fundið, ef ríkisstjórnin er ekki þeim mun meira flækt í þessa vitlausu spilagjöf. Að betur getur hún ekki gert og frekar en að segja okkur frá ráðaleysi sínu þá kýs hún að velja þessa leið sem ESB er. 
Ríkistjórnin virðist vilja koma þeirri stjórnun sem við þurfum að hafa innanlands yfir til ESB.
 Það er ekki leiðin sem við þurfum, það get ég alveg sagt ykkur. Það sem við þurfum er komast út úr þessum vanda sem við erum í og tilfellið er að skynsamt fólk ræðst á vandann sjálfan. Hleypur ekki frá honum og ætlast til að aðrir, nógu langt í burtu, lagi vitleysuna.  AGS, og ESB eru ekki með okkar hag í huga og í fyrsta sæti. Ég segi að við þurfum fyrst og fremst að hugsa innávið.
Ef innganga í ESB er eitthvað sem að þjóðinni langar að skoða þegar við erum búin að vinna á þessum vanda sem að við erum í ætti ekkert að vera því til fyrirstöðu. En að þröngva ESB aðild upp á okkur er ekki rétta leiðin. þÞar er ekki farið fram með okkur og okkar hag að leiðarljósi. 
 
KRÓNAN  OKKAR.
Við erum sjálfstæð þjóð og það er okkur dýrmætt. Við erum með okkar eigin gjaldmiðil og hann ber að virða meira en gert er af öllum. Allir eiga að koma fram við aðra eins og þeir vilja að komið sé fram við þá. við eigum að virða gjaldmiðil okkar af sömu virðingu. 
Hætta að leyfa vörukaup og -sölu öðruvísi en með okkar gjaldmiðil á okkar verðlagi Öll vörukaup skulu reiknast út frá verðlagi okkar gjaldmiðils. Við virðum þarfir annarra og verslum þær vörur sem okkur vantar frá öðrum á þeirra gjaldmiðli. Eins skal setið beggja megin borðs segi ég. 
Setjum peninga meira í gang, það auðveldar okkur að hjálpa yngri kynslóðinni að verða meðvitaðri um gildi þeirra. Hvort sem það er til að skilja virði vinnustunda í verðgildi hluta (það þarf þetta marga klukkutíma til að vinna inn fyrir þessu eða hinu) eða annað þá felst fleira í þessu gildi. Meðal annars það að maður ber öðru vísi virðingu fyrir því sem maður hefur þurft að hafa fyrir að eignast. Fer betur með en það sem kemur bara upp í hendurnar. Þetta er stefna sem við verðum að taka, stefna sem við verðum að vera vakandi yfir að sé alltaf í gangi í takt við rauntíma hverju sinni (allur heimurinn þarf að gera þetta líka) .
Hversu mikið hver og einn hefur þörf fyrir þetta líka að vera í eðlilegum takti við raunveruleikann og ætti hvorki að vera of eða van. Þessi hlið er vægt  til orða tekið, búin að taka ansi skrýtna stefnu síðustu ár og alveg kolrangt gefið í spilagjöf þar eins og víðar. 
Eitt er alveg á hreinu og það er að við erum ekki fædd í þennan heim til að vera þrælar þeirra stjórnenda sem að við kjósum okkur til að stjórna ríkinu okkar. Stjórnvöld eiga að þjóna okkur. Það er mjög mikilvægt að ALLIR, já allir geri sér grein fyrir þessu. Þessi staða sem er komin upp hér er engan vegin rétt þróun, svo mikið tel ég mig vita og veit. Lífshringurinn þarf að nærast allan hringinn svo vel megi vaxa og dafna.
Við erum Sjálfstæð þjóð. 
Fullvalda Sjálfstæð þjóð hefur mikla ábyrgð og ég tel að við séum ekki búin að  standa okkur sem skyldi eftir því sem þar er átt við. En það segir ekki og táknar ekki að við getum ekki tekið í taumana og snúið þessari þróun við sem hefur átt sér stað og beina í réttan farveg. Við höfum allt til að bera til að geta tekist á við þennan vanda okkar á skynsaman og vitiborinn hátt. Við höfum það sem hafa þarf þegar á heildina er litið. Alltaf verða þó svartir sauðir innan um til að kenna okkur hinum, hvað mætti betur fara, hvað ætti og hvað ekki. Fyrir mér þá ráðum við okkur sjálf. Erum flest ábyrg í eðli okkar sem og góðhjörtuð í kjarna okkar. 

STJÓRNARSKRÁIN OKKAR.
Það síðasta sem við ættum að gera núna er að breyta stjórnarskránni okkar. Hafa skal í huga að hún er samin fyrir okkur meðal annars með Sjálfstæði okkar í huga . Hún ver okkur ágætlega eins og hún stendur, svo vel að þessar breytingar sem ég tel  okkur þurfa að gera getum við gert án breytingar á stjórnarskránni. Við þurfum að vita fyrir hvern á að breyta  og til hvers á að breyta. Skoða þarf sérstaklega þær aðstæður þar sem hún er ekki að henta í því formi sem hún er í dag og hverjum hentar hún ekki?  Okkur vantar líka að vita á hvaða sviðum hún er ekki að gagnast okkur lengur. Hentar hún stjórnvöldum eða fólkinu? Getur verið að það sé kanski stjórnin og valdið sem við þurfum að breyta? Stjórnarskrá okkar ætti að verja sjálfstæði þjóðarinnar og réttindi gagnvart stjórnvöldum. Það er verið að ræða um rétt okkar sem sjálfstæð þjóð. 
Allt sem ég hef skrifað um leiðir gæti auðveldlega hjálpað öðrum í hinum stóra heimi í átt út úr vandanum og hef ég séð það gerast. En eins og Hermundur talnaspekingur sagði einu sinni við mig. „ Elskan mín láttu þér nægja að verða mamma Íslendinga, þeir þurfa það“. Þetta er hlutverk sem mig hefur aldrei langað í, en vegna þessara sýna sem ég hef fengið um hvaða leiðir við ættum að fara og athafnir sem leiða til velfarnaðar og hversu auðvelt ég á með að sjá þetta gerast. Þá hafa þessar hugsanir ekki látið mig í friði, að það væri ábyrgðarleysi af mér að koma þessu ekki á framfæri. Ég fór á Leiðtoganámskeið í vor og þar fór ég að gera mér grein fyrir þessari ábyrgð sem ég hef. Ég stend frammi fyrir því núna að vera búin að setja þetta frá mér í ritað mál og það verður ekki aftur tekið. 
Það má Guð minn vita að fyrir mér þá er þetta stórt skref að skrifa svona og mig hefur aldrei langað í eitthvað hlutverk á valdasviði. Það hefur alltaf skipt mig gífurlega miklu máli að öllum í kringum mig líði vel og allir eigi ofan í sig og á. Óréttlæti hef ég alltaf átt erfitt með að líða, hvað þá þegar mér finnst hreinlega stundum eins og það sé verið að fara á bak við þjóðina og ræna landinu okkar bakdyramegin. Það á ég ansi erfitt með að horfa upp á. Fyrir mér þá er Sjálfstæði okkar mikilvægt í lífsgöngu okkar og því eigum við að halda og verja. 
Að halda því fram að við getum ekki verið þjóð á meðal þjóða nema að ganga í ESB finnst mér vera alrangt og mjög varhugavert að kasta svoleiðis hugsunum fram. Við þurfum ekki að ganga í ESB til að gera þær breytingar sem þjóðin þarfnast að gerðar séu. Málið er að við getum ekki gert þessar breytingar ef við göngum í ESB. Með því að hafa okkar gjaldmiðil þá getum við stjórnað okkar verðlagi með eftirspurn og framboði hverju sinni. 
Við stöndum á þessum þröskuldi í þroska segi ég enn og aftur. Við erum vitibornar manneskjur og eigum að fara að haga okkur eftir því.  Þetta er okkar líf og ef okkar líf ætti ekki að vera í okkar höndum hver á þá að ráða yfir því? 
Þetta er landið okkar og við erum Þjóðin. Við erum skynsöm í eðli okkar og harðdugleg ef svo háttar til það þarf að komast til skila. Þetta er okkar líf og hvernig við skilum arfleifð okkar til afkomenda er og verður algjörlega á okkur ábyrgð. Gerum vel og lögum það sem þarf að laga. Við erum Auðug þjóð og eigum að njóta ávaxta lands okkar sjálf á þessum erfiðu tímum.

Með baráttukveðju,

				__________________________________________________
				Ingibjörg Guðrún Magnúsdóttir